ഗുണഭോക്താക്കൾ മരണപ്പെടുമ്പോൾ പാരമ്പര്യസ്വത്തവകാശം സങ്കീർണ്ണമാകും

ഒരു വ്യക്തിയുടെ മരണശേഷം അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് കൂടുതൽ സങ്കീർണവും സമ്മർദ്ദവും നൽകുന്നതാണ്. ഒരു രക്ഷകർത്താവ് (അല്ലെങ്കിൽ മുത്തച്ഛൻ) മരണപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് അനന്തരാവകാശം നൽകിയിരിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി (അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കൊച്ചുമകൻ) മരണപ്പെട്ടാലും ആ സ്വത്തുക്കൾ കാലഹരണപ്പെട്ടു പോകില്ലെന്ന് സെക്ഷൻ 98 പറയുന്നു. ആ വ്യക്തിയുടെ മരണം ടെസ്റ്റേറ്ററുടെ മരണത്തിന് ശേഷം സംഭവിച്ചതുപോലെ കണക്കാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട രണ്ട് പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ. ആദ്യം, അനന്തരാവകാശം “പ്രാബല്യത്തിൽ വരും”. പാരമ്പര്യം അവർക്ക് ലഭിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം. രണ്ടാമതായി അവർ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഇത് അവരുടെ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് പോകുന്നു. മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ സ്വത്തുക്കൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന അവരുടെ കുട്ടികളിലേക്ക് തന്നെ എത്തിച്ചേരുമെന്ന് ഒരു അർത്ഥ൦ ഇതിലില്ല. അത് ഓരോരുത്തരുടെ തീരുമാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വത്തുക്കൾ പങ്കാളിയിലേക്കോ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമോ എത്തിപ്പെട്ടേയ്ക്കാം. എന്നാൽ ഇത്തരത്തിൽ അനന്തരാവകാശം ലഭിച്ച കുട്ടികളുടെ(വ്യക്തികളുടെ) പിൻതലമുറയും മരണപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഈ അന്തരാവകാശം അവരോടൊപ്പം തന്നെ നഷ്ടപ്പെടാം.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം വിപരീത ഉദ്ദേശ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്നതാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ “നിലനിൽക്കുന്ന” കുട്ടികളിൽ എസ്റ്റേറ്റ് വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു കുട്ടിയുടെ മരണത്തിന് ഒരു വിൽപത്രം നൽകാൻ കഴിയും – എന്നിരുന്നാലും, യുകെ കേസ് നിയമം കാണിക്കുന്നതുപോലെ, ഒഴിവാക്കൽ സാധ്യമാക്കുന്ന നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥ ഉദ്ധരിക്കുകയും പ്രത്യേകമായി ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. (ഒരു വിൽപത്രം എഴുതുന്നതിൽ നിയമോപദേശം തേടാനുള്ള മറ്റൊരു കാരണമാണിത്).

ഒരു കുട്ടിക്ക് മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ, ഏതൊരു അനന്തരാവകാശത്തിന്റെയും പങ്ക് അവരുടെ ആകെ കുട്ടികൾ പങ്കിടണമെന്ന് ഒരു വിൽപത്രം വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കും. സെക്ഷൻ 98 -ൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന സാഹചര്യം ഒരു വ്യക്തി അവരുടെ കുട്ടിയെയോ മറ്റാരെയെങ്കിലുമോ അനന്തരാവകാശികളായി മുൻനിശ്ചയിക്കുന്നിടത്ത് മാത്രമേ ബാധകമാകൂ.